PRZEPRASZAM!

 
Bardzo was przepraszam za to że już dłuuuugo nie dodałam kolejnej części imaginu, ale na prawdę mam powody.
 Po pierwsze nie miałam czasu wymyślić nic, byłam i jestem wciąż zabiegana, w końcu to ostatnia klasa i szczerze chcę już tą szkołę skończyć, atak na prawdę to zostałam w kropce...ale nie martwcie się na pewno dodam niedługo kolejnego.
 Po drugie nie mam weny, a ona mi jest najbardziej potrzebna, bo piszę to sercem a nie żeby odklepać i tyle.
Powiedziałam że piszę to sercem, bo tak na prawdę to opowiadanie dla mnie jest ważne z jednego ważniejszego powodu niż One Direction. Oni są na prawdę ważni, bo zawsze TRUE DIRECTIONER ale tak na prawdę to w tym opowiadaniu chodzi o NASZĄ przyjaźń czyli bohaterów. To opowiadanie jest wzorowane na naszych przeżyciach, głupotach i wgl. Pisząc to i niekiedy mi smutno, bo w końcu kończy się NASZA przygoda w szkole i jest mi baaaardzo smutno, że musimy się rozstać, ale mam nadzieję że ta przyjaźń przetrwa wszystko. Bohaterowie w moich imaginach nigdy ICH nie zastąpią, bo nie można zastąpić tej jednej jedynej przyjaźni. Ona jest niezwykła, niezniszczalna!
 W ostatnim imaginie było pare szczerych opinii, jestem za nie wdzięczna, ale sama też wiem że nie są pisane zbyt starannie, bo improwizuję wymyślając to wszystko. Wieżę że nie umiecie się połapać w tym bo nie znacie tak dobrze NAS ale MY wiemy o co chodzi, bo tak na prawdę przed tym wszystkim nie było to publikowane, tylko po to żebyśmy mogły się z siebie pośmiać. Ale spróbuję się poprawić, PROMISE! :)

PS. Mam nadzieję, że przygoda z Magdą, Tiną, Pauliną, Wiki, Marią i Esterą nie skończy się za niecałe 2 miesiące i tak skończy się opowiadanie jak nasza przyjaźń tylko będzie trwać jak w opowiadaniu. W tym momencie chciałam troszeczkę nawiązać do kolejnych i końcowej części imaginu. Dziewczyny Kocham was bardzo mocno i powiem szczerze że pisząc to, to się rozpłakałam...